گفته می شود بیشتر اوقات سقراط جلوی دروازه شهر اتن می نشست و به غریبه ها خوشامد می گفت.
روزی غریبه ای نزد او رفت و گفت:"من می خواهم در شهر شما ساکن شوم.اینجا چگونه مردمی دارد؟"
سقراط می گوید:"در زادگاهت چگونه ادم هایی زندگی می کنند؟"
مرد غریبه گفت:"مردم چندان خوبی نیستند.دروغ می گو یند, حقه می زنند و دزدی می کنند.به همین
خاطر است که انجا را ترک کرده ام."
سقراط خردمند می گوید:"مردم اینجا نیز همین گونه هستند.اگر من جای تو بودم به جستجو ادامه می
دادم."
چندی بعد غریبه ای دیگر به سراغ سقراط امد و درباره مردم اتن سئوال کرد.سقراط هم دوباره پرسید:"ادم
های شهر خودت چه جورادم هایی هستند؟"
غریبه پاسخ داد:"فوق العاده اند,به هم کمک می کنند و راستگو و پرکارند.چون می خواستم بقیه دنیا را
هم ببینم ترک وطن کردم."
سقراط اندیشمند در پاسخ به این غریبه می گوید:"اینجا هم همانطور است .چرا وارد شهر نمی شوی؟
مطمئن باش این شهر دقیقا همان جایی است که تصورش را می کنی."
نکته:ما دنیا را انگونه می بینیم که هستیم و در دیگران چیز هایی را می بینیم که در درون ما وجود
دارد.انسانی که مثبت و مهربان باشد, هر کجا برود در اطرافش و در ادم هایی که با انها در ارتباط است جز
نیکوییی چیزی نخواهد دید و انسان کج اندیش و منفی باف نیز به هر کجا برود جز زشتی و نقصان در
محیط اطرافش چیزی را حس نخواهد کرد. از این جهت است که می گویند:"قبل از انکه نشانی ات را
تغییر دهی فکرت را عوض کن."وقتی تغییر نکنیم هر کجا برویم اسمان همین رنگ است و چه خوش
گفته صائب تبریزی شاعر شهیر پارسی گویی:
از درون سینه توست جهان چون دوزخ دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت
"جهان همانند یک ایینه است انچه را که در درون خود احساس می کنید در دنیای بیرونی باز می یابید و
دقیقا به همین خاطر است که برای اصلاح زندگی باید از درون خود اغاز کنید .
